Tijd wordt met water geschreven

Tijd wordt met water geschreven

Zonnewijzers zijn apparaten voor het aflezen van de tijd op basis van gegevensindicaties van nature. De klok die onafhankelijk was van de schijnbare beweging van de zon rond de aarde, was een waterklok.

Het was gebaseerd op het simpele principe van twee schepen. De tijd heeft de waterstroom van het ene vat naar het andere gemeten. De nauwkeurigheid van de klok was echter niet geweldig. De waterstroom moest immers gelijkmatig zijn, en het was niet zo gemakkelijk. Het is in ieder geval bekend, dat het de oudste waterklokken zijn die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven, afkomstig uit Egypte vanaf ca. 1400 r. p.n.e. hij had het overdag bij het verkeerde eind, p. 3/4 uren.

Dergelijke klokken werden ook in China gebouwd. Blijkbaar - zoals sommige kroniekschrijvers beweren - is het uitgevonden door keizer Huang Ti (OK. 2700 p.n.e.), aan wie de uitvinding en andere technische "wonderen" van die tijd worden toegeschreven (m.in. wagen met wielen). Sommige informatie over waterklokken in China komt echter alleen uit de Tang-dynastie, dus van jaren 618-907 geen van beide. Ze waren geweldig, "Meerdere verdiepingen", het waren niet alleen de uren die aangaven, maar ook kleinere tijdseenheden.

We weten weinig over de waterklokken in Babylon.

Tot dusver is zo'n monument nog niet gevonden.

Uit de beschrijvingen kan men echter concluderen, dat waterklokken hier al heel lang bekend zijn. In Griekenland verschenen ze in het eerste millennium voor Christus. Ze werden onder meer gebruikt. in. om toespraken te plannen op openbare bijeenkomsten. Ze waren ook bekend, zoals Tacitus verzekert (55—120 n.e.), in Romeinse rechtbanken - dit is al in de tijd van Pompeius (OK. 52 r. p.n.e.).

De eerste mechanische waterklokken (niet te verwarren met mechanisch, bewogen door mechanische kracht) verscheen in Egypte in de 4e eeuw. p.n.e. Van daaruit kwamen ze naar Griekenland, waar ze zijn geperfectioneerd. De prachtige klok is onder andere gebouwd door. Griekse natuurkundige uit Alexandrië, Ktesibios (Ul w. p.n.e.). Het was een "wonder" van de toenmalige technologie. Hij gaf "ongelijke" Egyptische uren aan - verschillend gedurende de dag, anderen 's nachts. En hij was absoluut grondig! De Grieken bouwden ook klokken voor thuisgebruik, sommigen van hen zijn erg chique, bijv.. z figurkami, dieren, en zelfs met een 'alarm'.

De ideeën van de Grieken werden later overgenomen door de Arabieren, beroemd om de productie van zeer gecompliceerde waterklokken, beschouwd als echte uurwerken.

Een van die klokken werd geschonken door kalief Harun al Rashid aan 807 r. Karel de grote. helaas, niemand in de buurt van de keizer wist hoe hij het moest gebruiken (natuurlijk werd dit geschenk verbeurd).

Dus de popularisering van waterklokken in Europa vond iets later plaats, er bestaat echter geen twijfel over, dat het aan de Arabieren kwam.